Hallo, Wij zijn Ina Eggens, Emmy Jansen en Annelies van der Kamp. Wij zijn de PR-medewerkers voor de Stichting "Personal Service   Dogs" Sinds 1999 zijn Ina en Emmy gastgezin voor honden in opleiding. En vanaf 2001 zitten ze in de PR en verzorgen met veel   plezier en   enthousiasme een avondvullend progamma voor uw vereniging. Sinds 2008 versterkt Annelies het PR-Team van Personal Service Dogs.

Voor meer informatie kunt u bellen naar 0615129176
e-mail: prteam@servicedogs.nl

JARRIN

 

 

Ina, Emmy en Annelies.

Even een kort stukje van het Pr-team.
Vorige week donderdag werd het team bij een vrouwenvereniging in Nijverdal verwacht
Voor ons was dat anderhalf uur heen en anderhalf uur weer terug.
Nu hebben wij er geen probleem mee we hebben onderweg altijd wel plezier en genoeg om over te praten.
Toen we daar aankwamen werden we enthousiast door een aantal dames ontvangen en kregen we direct koffie aangeboden toen ze hoorden waar we vandaan kwamen.
Het was een leuke avond de vrouwen vonden het prachtig en ons winkeltje werd goed bezocht en sommige vrouwen gingen met een tas vol naar huis want iedereen had wel kleinkinderen en het was toch leuk spul wat we bij ons hadden, werd er gezegd.
Vooral de knuffel honden werden goed verkocht en moesten we op het laatst nee verkopen wat natuurlijk jammer was.
Je weet van te voren nooit hoe het loopt wat de verkoop betreft.
Maar   zoals gezegd vonden de vrouwen het prachtig en erg interessant om te horen wat er met   Service Dogs   wordt bedoelt.
En iedereen die Emmy kent weet hoe goed ze Service Dogs aan de man/vrouw kan brengen.
Een microfoon wordt door haar niet gebruikt want die kan ze toch niet voor haar mond houden omdat ze met haar hele lichaam praat en geen moment stil blijft staan.
En Emmy heeft een stem als een drilsergeant zoals haar man altijd liefkozend zegt.
Dus een microfoon heeft ze dan ook niet nodig want horen de dames het nog niet goed kan ze nog een tikje harder.
Bij mij(Ina) begint harder praten op schreeuwen te lijken en krijg ik spontaan een hoestaanval met resultaat dat Emmy mijn praatje er ook nog bij kan doen.
Gelukkig was de zaal in Nijverdal niet te groot en kon Emmy gewoon haar verhaal vertellen.
Ze vertelde dat Service Dogs is opgericht door Markus en Tineke en dat wij gelijk als pr team voor hun zijn begonnen met het vertellen over de stichting.
Annelies en ik zaten tijdens het praatje achterin de zaal en konden alleen Emmy maar zien en Sharon die aan haar voeten lag niet.
Op een gegeven ogenblijk verteld Emmy dat je niet op de hond moet letten maar dat de hond   op zijn baas moet letten en omdat even te laten zien werd Sharon van de lijn afgehaald en begon Emmy te lopen.
Zie je achter in de zaal twee hoofden schuin naar voren kijken net alsof het was afgesproken om te dus te kijken of Sharon inderdaad meeliep en tot grote hilariteit van ons bleef Sharon staan en ging dus helemaal niet achter Emmy aan die zich vervolgens omdraait en zegt “dat doet ze anders nooit”
Wij hadden onze lol en vonden de avond geslaagd.

 

Het Team  

Zoals jullie in het vorige verhaal hebben kunnen lezen heeft het pr-team niet echt kaas gegeten wat betreft het maken van goede foto’s.
Nu hadden we iemand bereid gevonden om voor ons mooie foto’s te maken hij had een beter toestel als dat prutsding van ons.
Afgelopen donderdagmiddag hadden we een lezing in het bejaardenhuis Tienelswolde te Zuidlaren. We kwamen met zes mensen sterk waaronder de fotograaf aan in het tehuis. We werden enthousiast ontvangen en het was een leuke middag. Tijdens de lezing werden er foto’s gemaakt en het zag er perfect uit. De fotograaf was erg druk met het maken van foto’s hij lag zelfs op z’n knieën  want was hem gezegd dan kun je mooie foto’s maken. Hij lag nog net niet op zijn buik maar ik ben er eigenlijk van overtuigd dat hij het had gedaan als dat een goede foto zou opleveren. ’S Avonds krijg ik een telefoontje van de vermeende fotograaf. Hij vertelde mij dat de foto’s waren overbelicht. Hè nee! Fotograaf had dikke lol want Ina dat kan toch niet het is een digitale fototoestel. Chips, is ook zo. Maar vertelde hij, bij aankomst in huis wilde hij de foto’s laten zien maar kon niets vinden. Echtgenote werd er bij geroepen want zij was tenslotte de techneut in huis. Ook de echtgenote kon niets vinden.
Maar  gelukkig keek zij verder dan haar neus lang is en kwam er dan ook achter dat manlief wel heel erg blond was. Want wat was nu het geval het geheugenkaart zat er niet in die zat nog in de computer. Ik heb in een deuk gelegen bij de gedachte om de capriolen die hij heeft moet maken en in mijn beleving lag hij op zijn buik   voor het maken van juist die ene mooie foto. Dus wie is hier nu blond!!!!!  

Het Pr team is in het nieuw gestoken.

Wij van het team zijn erg blij eindelijk kleren wat ons allemaal past en ook nog eens bij allemaal goed zit.
Na de polo’s   eindelijk mooie blouses en bij passende pantalons.
Een sjaaltje maakt het geheel af.
Marijke Brandt heeft de kleding voor het team gemaakt en we zijn haar uiteraard zeer dankbaar dat ze dat voor ons wilde doen.

 

Het Pr team had besloten dat het tijd werd voor een paar actie foto’s op de pr site.
Dus ging mijn (Ina)fototoestel al dagen van te voren in de tas zodat we dat in ieder geval niet konden vergeten.
Aangekomen op eerstvolgende lezing zou het dus zover zijn.
Emmy zou foto’s nemen van de demo die ik samen met Jarrin zou geven.
Nu zijn wij van het team geen van allen professionals wat betreft het nemen van goede foto’s maar dit was wel heel erg.
Laat ik wel eerst even vermelden dat het niet alleen Emmy lag maar aan mijn toestel.
Dat onze toestel niet erg vlug is wist ik al door het gemopper van mijn hubbie.
Hubbie wilde namelijk een keer foto’s maken van een springwedstrijd van onze zoon.
Dus met het toestel in de aanslag wachten aan de rand van de springbak op zoon en paard.
Ik had niets in de gaten toen hij na die tijd bij mij kwam dus vroeg dan ook of hij een mooie foto had kunnen maken.
Had ik beter niet kunnen doen al mopperend op dat stom ding dat beter de container in kon werd mij verteld hoe langzaam het toestel wel niet was.
Nou vond ik zijn antwoord een beetje overdreven toen.
Hij vertelde namelijk dat toen het toestel eindelijk een foto nam zoon en paard alweer op stal stonden.
Het zal wel aan je zelf liggen meneer de techneut, probeerde ik mijn toestel nog te verdedigen.
Ik was al lang blij dat we een digitale toestel hadden.
Ondertussen moet ik mijn hubbie toch gelijk geven het ding hoort in de container thuis.
Het nemen van een paar foto’s heeft wel tot hilariteit gezorgd bij de vrouwen waar wij waren.
Goed er zitten er een paar tussen daar kan het toestel ook niets aan doen.
Maar ik had ook al vermeld dat wij geen professionals zijn en van zo’n toestel moet je toch van uit kunnen gaan dat het goed komt toch?

 

Dringend Gastgezinnen gezocht!!!!
Ziet u het zitten en het lijkt u leuk om voor een bepaalde tijd een wat oudere hond in huis te nemen!!!
Geef u dan op als gastgezin bij de stichting Service Dogs.
Wat houd het in om gastgezin te zijn.
U krijgt een hond in huis en het is de bedoeling dat u met de hond trainingen volgt onder begeleiding van trainers.
Samen naar de stad en samen naar de winkel.
De hond gaat overal met u mee, of het nou de huisarts, de bibliotheek of   het theater is, het maakt niet uit.
Want het is de bedoeling dat de hond zijn toekomstige eigenaar overal begeleid.
Samen met de trainers gaat u de hond leren om een goede hulphond te worden.
Wat betekend een hulphond voor mensen met een lichamelijke lichaamsbeperking!!
Heel veel!!
Ze worden onafhankelijker van andere mensen omdat de hond kan helpen.
Stel u voor u wordt ‘s morgens wakker en wil uit bed!
Wie slaat het dekbed terug…de hond … wie geeft de kleding aan….de hond….. wie haalt de post uit de brievenbus….de hond.
De hond helpt met heel veel dingen maar kan natuurlijk niet de dagelijkse zorg overnemen
Maar waar hij kan helpen zal hij het doen.
Het wasgoed wordt uit de wasmachine gehaald en in de droger gedaan.
Helpt met uitkleden.
Raapt dingen op van de grond, geeft dingen aan zoals de telefoon of de afstandsbediening.
Teveel om op te noemen maar bent u geïnteresseerd en heeft u vragen neem dan contact op met de stichting. Neem een kijkje op   www.servicedogs.nl    

Namens Service Dogs wensen wij u allereerst een gezond en een gelukkig 2010.          

 

Helaas, de Nieuwjaarsreceptie op 16 januari 2010 gaat NIET door.

In totaal hebben 28 mensen laten weten op de nieuwjaarsreceptie te willen komen. Helaas bij zo’n klein aantal mensen zijn de kosten voor Service Dogs te hoog.  

 

Hilde van der Burg is in het bezit van een psychiatrische huphond en heeft een hulphondforum opgericht.

Het adres is http://hulphond.123forum.nl.

Meer over haar hulphond kunnen jullie vinden op www.psychiatrischehulphond.nl

De link naar deze twee sites zijn ook aan de linkerkant te vinden onder het kopje links.

Zo kun je ze altijd vinden.  

 

 

U heeft een hulphond of een blinde geleide hond en u moet  regelmatig gebruik van een taxi.
En wordt u geweigerd in de taxi meld dit dan bij het landelijke meldpunt taxi   zij registreren alle klachten over het niet meenemen van u Geleide/hulphond.
Alle klachten worden door het meldpunt doorgegeven aan het ministerie verkeer een waterstaat.
bij onderhandelingen zullen de klachten behandeld worden.
Dus wordt of bent u geweigerd bel de klachtenlijn 0900-2021881 of www.taxiklacht.nl

 

Het grootste evenement van Waalwijk (Noord-Brabant) is de wandeltocht genaamd ‘de 80 van de Langstraat’. Dit keer werd Service Dogs daar door een van de lopers gesponsord en kreeg de kans meer naamsbekendheid op te bouwen onder de grote rivieren…  

 

Begin 2009 maakt Bruno Ballieu, dierenarts bij Dierenkliniek Waalwijk, kennis met Gerco Verhoeven met zijn hulphond Guusje. Al snel kwam bij de dierenarts het idee op om zich dit jaar te laten sponsoren voor het goede doel Service Dogs. Hij regelde dat het pr-team met een stand op het startplein van de tocht mocht staan en hij verzamelde een aantal sponsoren.   Op 12 september was het dan zover. Het pr-team (Emmy, Ina, …… en Stefan) vertrokken rond twee uur vanuit Drenthe. In Waalwijk aangekomen de kraam zo mooi en aantrekkelijk mogelijk ingericht en het feest kon beginnen. Gerco en Guusje stonden hen natuurlijk bij om als voorbeeld te dienen van een geslaagde hulphond-cliënt combinatie. Het was een gezellige drukte rond de start om negen uur ‘s avonds. Hoewel er slaapplaatsen werden aangeboden aan het team in de directe omgeving besloten zij toch om die avond nog naar huis te gaan. Ik verwacht dat zij rond drie, vier uur s nachts pas weer thuis zullen zijn gearriveerd. Reden waarom ik het ook eens goed vindt om het team eens een uitgebreid compliment te geven voor al hun vrijwillige inspanningen om Service Dogs te promoten.   De volgende dag stonden Gerco en Guusje voor de Dierenkliniek   te wachten vanwaar hij dierenarts Ballieu zou gaan vergezellen op zijn laatste meters van de 80 kilometer. Hij had er nog steeds een flink tempo in en zo stevenden ze samen af op de finish. Er werd nog uitgebreid gezwaaid naar de supporters en even na elf uur ’s morgens bereikten ze samen de eindstreep. Daar kreeg dierenarts Ballieu nog de kans om zijn sponsoring voor Service Dogs onder de aandacht te brengen.   Toen ik even daarna een uitgeputte maar opgewekte Bruno feliciteerde en hem bedankte voor zijn initiatief om voor Service Dogs te lopen zei hij meteen dat hij het met heel veel plezier had gedaan.  

Bij deze wil ik echter nogmaals alle betrokkenen, op de eerste plaats dierenarts Bruno Ballieu, zijn sponsoren, het gehele pr-team en Gerco met hulphond Guusje heel erg bedanken voor hun inzet tijdens dit bijzondere evenement.

 

 

Verslag Miranda de Jager